geselecteerd als gefixeerd bericht

Welkom bij Warrior of God
Hoihoi,

Mijn naam is Rolinke. Ik ben een christen en voel me een medestrijder in het koninkrijk van God. In mijn passie voor mijn Koning probeer ik Hem elke dag door mij heen te laten werken zodat Zijn heerlijkheid zichtbaar wordt!
Ik zou zeggen:kijk lekker rond en ik hoop dat er steeds meer leuke, bijzondere dingen te zien en te lezen zijn. Leuke tip: kijk eens tussen mijn linkjes, leer je me nog beter kennen. Verder zijn niet alle logs zichtbaar, maar kijk eens onder categorieën, daar vind je er nog meer!! Mocht je ergens vragen over hebben, dan kun je altijd een mailtje sturen voor meer uitleg!
Veel plezier!
Warrior of God

~~Misschien kan ik geen grote dingen doen, maar ik kan wel kleine dingen op grote wijze doen~~ James F. Clarke

november 15, 2006
By on 03:06
Vaarwel

Wat een ongelooflijk deprimerende titel zul je misschien denken….maar ja, het is toch echt het einde van mijn weblogpagina. Niet omdat ik het allemaal niet leuk vind om te schrijven, integendeel, maar het wordt me gewoon te veel.

Ik schrijf graag en dus ga ik mijn tijd verder besteden aan het kinderboek waar ik al weer veel te lang over doe. En elk moment achter mijn weblog is een moment te veel daar en een moment te weinig in mijn boek.

En natuurlijk deel ik graag mijn belevenissen met mensen om me heen en wil ik blijven getuigen over wat Jezus in mijn leven doet, maar ik doe dat liever van persoon tot persoon. Elk moment dat ik achter mijn pc´tje zit om digitaal te getuigen, heb ik een moment minder om er te zijn voor mijn gezin en de mensen die mijn huis komen binnenwaaien.

En toch, als ik zo zit te schrijven bekruipen mij de gevoelens van twijfel. Maar sinds ze hier in weblogland alles veranderd hebben is er bij mij een knop omgegaan…..de aardigheid is er af. Schrijven is heerlijk, getuigen is fantastisch, maar niet meer op het web. Tenminste…..voorlopig niet. Ik laat mijn weblog nog een tijdje in een staat van paraatheid, wie weet komt er weer een tijd dat ik er weer ben.

Toch wil ik nog wel iets mee geven, zeker voor de mensen die vaker op mijn logje kijken en weten hoe het er allemaal bij ons aan toe ging tijdens het zoeken naar een nieuw huis. De tijd komt er aan dat ook dit huis weer verlaten moet worden. Op 1 oktober zou onze villa in de verkoop gaan……maar nu lijkt het er op dat het toch weer langer gaat duren. God is goed en doet altijd opnieuw wonderen. We waren op zoek naar een plaats voor jongeren. Toen dat maar niet leek te lukken hebben we alles weer terug gegeven aan onze machtige Vader in de hemel. En wat doet Hij na enkele maanden stilte?

Net als je je er een beetje bij hebt neergelegd dat deze plannen eerstkomende tijd niet doorgaan, maakt Hij ons allebei bekend dat we door moeten zetten met onze plannen. Op het moment dat we gehoorzaamden, stuurde Hij onze de eerste jongeren om zorg voor te dragen. Nog niet in het groot, maar gewoon, in een vorm van een luisterend oor en een warm hart. We zijn er blij om, alles gaat op het tempo dat wij aankunnen. En God leidt het wel! Het mooiste is dat ik tot nu toe steeds meer mensen hoor bevestigen dat er zegen op ons huis rust en dus ook zegen op ieder die er binnen komt. Zo werkt God!

Het ga jullie goed. Wie weet kom ik nog een keertje terug, als ik mijn boek af heb, of als ik tijd over heb. maar als ik het zo bekijk, wordt de aankomende periode de tijd heel anders ingevuld!

augustus 22, 2006
By on 20:22
VOETBALGEKTE

Eindellijk, de zon schijnt weer. Wat hebben we daar naar verlangd. Het leven wordt er gelijk zoveel vriendelijker van. Wordt het natuurlijk wel weer zoeken naar de barbecue, het zwembadje en dergelijke. Maar eens kijken waar we die gelaten hebben in alle troep. Misschien in de schuur. Of in de kelder. Als ik in Ermelo zo eens om me heen kijk, dan is de zon wel extra leuk zo op al die oranje vlaggetjes. Fantastisch zoals soms hele straten versierd zijn. Jongens, daar ga je toch van uit je dak! Compleet gek doen, daar is de zomer immers ook voor. En wat een heerlijk toeval dat dan ook gelijk het WK aan de gang gaat. Lieve mensen, wat wil je nou nog meer!!! TV´tje buiten, barbecuetje aan, flesje bier erbij…..Indiaandef

Sorry hoor, maar degenen die me een beetje kennen weten dat ik dit werkelijk onzin vind. Om eerlijk te zijn: ik ben a-sportief en ik vind die hele WK-hetze verschrikkelijk. Af en toe vraag ik me af of het niet een afgod is! Tenminste voor sommige mensen.

Oh, is er vrijdagavond een bruiloft? Nee sorry, ik kan niet komen want de opening van het WK is vrijdag op de televisie. Ander keertje maar weer. Alsof die bruiloft volgende week nog een keertje over gedaan kan worden. Overigens, elk welgesteld huishouden heeft tegenwoordig toch een videorecorder? Kun je gewoon alles opnemen!!!! Maar nee, dan is het niet echt. Voetbal is belangrijker dan een bruiloft van familie of vrienden. Doet me trouwens sterk denken aan die gelijkenis van Jezus, waarin een man een groot feest geeft en al zijn vrienden uitnodigt. Maar iedereen heeft wel een andere smoes en ze zeggen stuk voor stuk af. Ten einde raad vraagt de man maar het schorem van de straat. En die willen wel!! Beseffen we wel dat dit verhaal van Jezus over ons gaat? Hij nodigt ons uit voor het grote bruiloftsfeest……maar willen we wel? Willen we echt wel? Of hebben we elke keer weer een andere smoes om maar niet te hoeven komen aan Zijn voeten, om maar niet Zijn rust en vrede te hoeven ervaren, om maar niet te hoeven merken dat Jezus dwars door ons heen kijkt en ons van haver tot gort doorgrondt? Het is niet gemakkelijk, lieve mensen, om Jezus te volgen! Het christelijk geloof lijkt zo simpel: iemand sterft even voor je aan het kruis en hoera! je bent gered. Maar zo simpel is het niet! Jezus vraagt ons te komen naar Zijn bruiloftsfeest, oftewel, in Zijn nabijheid. Dat kan alleen maar als je alles, maar dan ook werkelijk alles, aan Hem wil overgeven. Durf jij dat? Wil jij dat? Ga dan op je knieën en geef je leven, geef alles wat je bezighoudt aan Hem. Het is het waard! Denk aan dat bruiloftsfeest!

Vanavond staat Arno met een oranje T-shirt op straat. Niet omdat hij nou zo gek op voetbal is, nee, eerder het tegendeel. Maar wel om de enkele mensen die vanavond hun boodschappen doen te vertellen van Jezus! Van het werk dat Hij deed om de wereld te redden. Om te vertellen dat Jezus de Winnaar is, de grote Finalist. Weet je, bij God scoor je altijd. Daar hoef je geen moeite voor te doen. Weet je waar het geheim ligt?

Lovecross

Jezus houdt van jou! Dat is het grote geheim. Daar kan geen bal tegenop, wat mij betreft!

juni 9, 2006
By on 08:51
Wat een ramp!

Hier kan ik dus niet tegen, he. Voel ik me al niet al te lekker in mijn vel zitten vanwege de verhuizing enkele maanden geleden, gooien ze ook nog eens de hele lay-out van je weblog door elkaar. Ineens allemaal andere lettertypes en -groottes en ik maar ploeteren om het weer zo te krijgen als ik zou willen.

Nou ja, gewoon maar blijven proberen denk ik.

Sorry mensen, dat ik er al zo lang niet meer ben geweest. De verhuizing heeft helaas zijn tol gekost. Ik ga moe naar bed en stap er ook weer moe uit. Af en toe krijg ik de kriebels om weer te schrijven, maar de meeste tijd zie ik er erg tegenop. Wel jammer, want het is en blijft gewoon mijn grootste hobby.

Afgelopen weken is er veel gebeurd, zeker op geestelijk vlak. Daarover vertel ik hopelijk binnenkort weer meer. Als ik puf heb, tenminste. In ieder geval kan ik al verklappen dat we elke dag weer ervaren dat GOD GOED is. Halleluja, amen!! Zonder Jezus zou ik al lang compleet zijn ingestort. Wat hebben we toch een machtige Koning!

Haha, gisteren zat ik in de auto in mijn uppie naar Herman Boon te luisteren. En ineens voelde ik me zo dankbaar dat ik niet anders kan dan loeihard door mijn Skodaatje te roepen: "JEZUS, IK HOU VAN U!!!!!". Wat voelde ik me vrij en gelukkig nadat ik er dat eens had uitgeschreeuwd. Ik ben blij met Zijn liefde en trouw, Zijn oneindige goedheid. Ik kan soms niet anders dan het uitroepen naar Hem van dankbaarheid.

Nou ja, ik ga maar weer verder ploeteren al vind ik mijn weg hier nog niet in….mijn links werken niet en als ik lettertypes wil veranderen zie ik geen enkele beweging….centreren kan ook al niet meer…..is er misschien iemand die mij kan helpen?????

mei 31, 2006
By on 21:21
Ons kasteel

Zo, hehe, ik ben er weer. Dat heeft echt wel even moeten duren, want niet alleen heeft de verhuizing veel te veel van mijn gezondheid gevergd (geestleijk en lichamelijk), ook duurde het aansluiten van mijn ADSL veel langer dan gepland en beloofd. Tja, moderne techniek, telecommunicatie….ik zal er nooit aan wennen denk ik. Zo zie je maar weer dat je razend snel ergens aan gebonden bent. Toch wel erg eigenlijk.

Maar sinds drie dagen doet mijn internet het weer en ja hoor, ik krijg alweer de eerste reprimandes van manlief. Verslaafd, noemt hij het…. Misschien heeft hij wel gelijk. Maar ik kan het niet laten om jullie allemaal in ieder geval even te laten weten dat ik er weer ben en dat ik me ontzettend bemoedigd heb geweten door al jullie lieve reacties. Dat doet een mens goed.

Ondanks dat ik nu in de kreukels lig vanwege alle drukte en veranderingen, kan ik nog wel genieten. Mijn boetseertafel is weer geplaatst en de zon begint te schijnen. Ik heb een bos aan de overkant van ons straatje en een zee van ruimte in en om ons huis.

Een tijdje geleden schreef ik over God, die het in Zijn woord zelfs over kastelen heeft. God is immers ons een burcht en een vesting! En dat hebben we gemerkt. Hij heeft ons zo gezegend, ondanks alle onzekerheid die er nog steeds is. Ik kan niet anders zeggen dan dat God goed is! En Zijn waarheid is het die me vrij maakt. Vrij van allerlei bindingen, vrij van alle zorgen!

Gekscherend heb ik toen gezegd dat we de eventuele speeldozen van onze kinderen konden gebruiken als verhuizdozen, of, als we niets hadden, zelfs wel als kasteel.
Maar het is niet nodig. Want we wonen al in een heus “kasteel”. Villa Bremer, wordt er al glunderend geroepen door vrienden om ons heen.
Soms doet God dingen die je niet begrijpt. Meestal zijn dat negatieve dingen, toch?….
God deed bij ons iets wat we nog steeds niet begrijpen: Hij gaf ons een knots van een huis!!.

Ja, oke, tijdelijk! En we weten niet eens voor hoe lang! Maar Hij deed het toch maar.
Van ons vorige huis werd steeds gezegd dat we zoiets nooit weer zouden krijgen. Maar toch….
En er zijn zelfs mensen die dat al roepen van dit huis: “Geniet er maar van, want zoiets krijg je noooooooit weer!”
Ik kan niet anders dan glimlachen als mensen dat roepen. God gaf ons dit. En als we er uit moeten geeft Hij ons weer iets anders. En het is altijd goed, want God is er bij! Da’s toch het mooiste wat je kunt verlangen? Dus zoiets als dit krijgen we altijd weer, want waar God is, is mijn huis, mijn plekje, mijn burcht en kasteel!

april 21, 2006
By on 20:52
Monument van Pasen

Afgelopen jaren horen we steeds meer over zinloos geweld. Grote, stille tochten in witte kleding en tegels met lieveheersbeestjes zijn het gevolg. Zelfs T-shirts en andere gebruiksvoorwerpen zijn er te koop, bedrukt met de tekst: “tegen zinloos geweld.”

Ik vraag me wel eens af hoe men aan die term komt. ZINLOOS geweld. Is er dan ook geweld dat wel zin heeft???? Voor mij is elk geweld zinloos. Ik kan er niet veel anders over zeggen.

Het is bijna Pasen. Voor mij het grote feest van vergeving en verzoening, van vrijheid en bevrijding!
Jezus zette met Pasen een monument neer. Een monument van liefde met een grote L.
En toch….ook Hij was slachtoffer van wreed, zinloos geweld. Maar Zijn dood had een groot doel!
Door weer op te staan uit de dood liet Hij zien hoeveel macht Hij heeft. Hij liet zien dat zinloos geweld door Hem is overwonnen!


Marcel Zimmer schreef een prachtig lied over zinloos geweld en Gods grote monument daartegenover:

Geen vlaggen halfstok
Geen bloemen op Zijn graf
Geen twee minuten stilte
Omdat Hij Zijn leven gaf
Geen tocht tegen geweld
Geen koninklijke stoet
Toen de Zoon van God
Betaalde met Zijn bloed

Hier is mijn liefde als eerbetoon
En mijn aanbidding als bloemen voor Uw troon
Mijn gebed als een reukwerk voor Uw aangezicht
Hier ben ik, Heer, als een licht
En als een teken van dankbaarheid
Wil ik U dienen in gehoorzaamheid
Mijn leven leven zodat U er blij mee bent
En dat het mag zijn als een monument

Geen kaarsen in het raam
Geen protest werd gehoord
Geen enkel monument
Omdat Jezus werd vermoord
Geen herdenkingsdienst
Geen “in memoriam”
Toen de allergrootste Koning
Om het leven kwam

Maar ooit komt er een dag
Dat iedereen zal zien
Wat Jezus voor de mensen
Heeft gedaan en bovendien
Zal iedereen belijden:
“Jezus is de Heer”
Vol eerbied en ontzag
Buigt iedereen zich neer

Hier is mijn liefde als eerbetoon
En mijn aanbidding als bloemen voor Uw troon
Mijn gebed als een reukwerk voor Uw aangezicht
Hier ben ik, Heer, als een licht
En als een teken van dankbaarheid
Wil ik U dienen in gehoorzaamheid
Mijn leven leven zodat U er blij mee bent
En dat het mag zijn als een monument

maart 22, 2006
By on 20:54
Drukte

Lieve medestrijders,

Nog anderhalve week en dan gaan we over naar ons andere huis. We zijn er maar druk mee. Ik ren van het ene huis naar het andere en mijzelf soms voorbij. Dan weet ik nauwelijks meer in welk huis ik sta en wat ik daar ook al weer moest doen.

Afgelopen weekend waren we even bij de IKEA waar we wat leuke accessoires voor de kinderen wilden kopen. Zelfs daar was ik geregeld de weg kwijt en kon ik geen wijs meer worden uit de plattegrond. En dat terwijl ik een haarscherp richtingsgevoel heb en nooit moeite heb met kaart- of plattegrondlezen…..Kun je nagaan hoe moe ik ben.

Maar we houden vol en we krijgen kracht van boven!! Zoals jullie misschien begrijpen heb ik nu weinig tijd voor een ECHTE log. Ik heb zelfs geen tijd om mijn belastingpapieren voor 1 april in te vullen…..dus, effe een paar weekjes zonder mijn schrijfsels.

Maar hier wel even een leuke tekst van een liedje van Herman Boon:

Maak me vol van uw hemelse kracht
Vul mij van top tot teen
Maak me vol van Uw hemelse kracht
Oh heer, ik wil U alleen

Kom met Uw Heilige Geest
En maak mij zo vol
Zoals ik nog nooit ben geweest

Maak me vol van Uw hemelse kracht
Vul mij van top tot teen
Maak mij vol van uw hemelse kracht
Oh Heer, ik wil U alleen!

maart 20, 2006
By on 21:25
Het is zover……

Er zijn gewoon van die weken waarin alles tegelijk lijkt te komen. ‘t Kan soms raar lopen, maar als je in één week en op kraamvisite gaat bij je beste vrienden en je opa overlijdt, dan voelt dat toch een beetje ontheemd. Alsof er iets niet helemaal klopt. En toch is het ook wel weer mooi: daar waar een leven eindigt, begint ook weer iets nieuws. Zo’n grote man die afscheid heeft genomen en zo’n klein mannetje dat nog geen weet heeft van alles wat om hem heen gebeurt. En dan zitten we met smart te wachten op een huis. En 5 minuten na het telefoontje over mijn opa, echt exact 5 minuten later, belt er een man die ik niet ken. Maar we hadden een brief in de brievenbus van zijn leegstaande huis gedaan, met de vraag of we zijn huis konden huren. Helaas. Anderen waren me een week te snel af geweest. En diep in ons hart hadden we echt gehoopt dat dit huis het zou zijn. Het kwam ons ook zo wonderlijk "aanwaaien". En met de griep in mijn lijf kon ik toen ineens niet meer. Ik was er helemaal doorheen. Wat wil God toch met ons? Ik wil Hem heel graag dienen, volgen en gehoorzamen, maar ik wilde wel dat Hij soms net ietsje duidelijker was dan dat Hij meestal is…..En mijn tranen bleven maar stromen zonder dat ik eigenlijk precies wist waarom. Al die emoties die door elkaar heen liepen….. Nog drie weken en dan moeten we uit ons huis. En of dat niet erg genoeg is, gaan ze deze week bezig met de riolering, waardoor het fietspad langs ons huis ineens door onze tuin gaat lopen. Ik weet het, het moet er toch allemaal af, maar als ik dan naar mijn mooie bolbeuk kijk en de krulhazelaar……dan lopen er toch weer tranen over mijn wangen. Ik wist niet dat dat pijn kon doen als mensen je tuin slopen. We hebben zo van deze bomen genoten afgelopen jaren. En van de vele vogels die er in zaten. ik had liever gehad dat alles er af was gegaan na ons vertrek en niet nu, terwijl ik er met mijn betraande neus nog bovenop sta. Nou ja, emoties zijn er om verwerkt te worden en dat gaan we dan maar mooi doen aankomende dagen. Want in al deze hectiek kregen we in ieder geval het aanbod van de gemeente om voor een half jaar in een ander pand te wonen, tot we iets anders gevonden hebben. Is in ieder geval de ergste druk van de ketel. Nu maar hopen dat het geen onrust geeft bij de kinderen, twee keer binnen een half jaar verhuizen……terwijl we nog steeds niet precies weten waar naar toe op den duur. Gelukkig maar dat we een God hebben die voor ons aan gaat, ons omgeeft, ons draagt en ons van achteren beschermt! Want al lopen de emoties in mijn lijf in elkaar over, zonder Hem was ik al lang helemaal wanhopig geweest. Hij is niet alleen maar God, Hij is ook de Trooster! Dus laat ik me maar door Hem troosten. Want dat kan bij niemand anders zo goed als bij Hem!! Want de bergen kunnen wegzakken en de heuvels verdwijnen, maar mijn eeuwige ontfermende liefde zal u niet verlaten. Mijn belofte van vrede aan u zal nooit worden gebroken, zegt de HERE, die Zich over u ontfermt. ~~Jesaja 54:10

maart 9, 2006
By on 18:48
God is goed

God is goed. Dat is het enige wat ik vandaag eigenlijk echt te melden heb.Al dagen voelde ik me down en angstig en zat ik vol zorgen. Want waar moet ik naar toe op 1 april? Er is nog steeds niets concreets waar wij kunnen wonen. En als ik dan om me heen kijk en naar de verschillende ingepakte dozen kijk, vliegt het me toch af en toe stevig aan.Dan word ik wakker, verkrampt en moeilijk ademhalend. Dan kan ik alleen maar huilen en het uitroepen naar God :”Heer, help ons toch!”

Ik krijg geregeld te horen: “Het komt er nu op aan, nu moet je vertrouwen!”
Maar wat als ik dan net niet meer dat vertrouwen heb, vandaag? Krijg ik dan geen huis van God?
Kletspraat, natuurlijk. Ik weet gewoon dat God zal geven wat we nodig hebben. Maar ik voel het niet elke dag. Gelukkig bestaat geloof niet alleen maar uit gevoel. Maar gelukkig kan geloof ook niet zonder gevoel. Want zonder dat gevoel had ik God nooit zo leren kennen als ik Hem nu ken. En ik weet dat ik alles naar Hem uit mag schreeuwen. David deed dat ook. En David was een man naar Gods hart.

Soms ervaar ik God niet. Maar ik weet dat Hij er is. Hij is erbij!
Soms ervaar ik God echt niet. Maar ligt dat aan Hem? Ik denk dat het eerder aan mij ligt. Ik fluister mezelf van alles toe en sluit mezelf af voor Gods woorden en Zijn allesomvattende liefde. Hij is er wel. En Hij wil ontzettend graag dat ik Hem ervaar, dat ik echt met Hem praat! Maar wil ik het zelf wel?

Want als ik God ervaar, dan ervaar ik mezelf, met al mijn pijn en verdriet, mijn zorgen en mijn angsten. En dat komt dan zo griezelig dichtbij. Raar eigenlijk, want ik heb ook al zo vaak ervaren dat God de enige bron van echte, diepe vreugde is in mijn leven. Hij is de enige die al die emoties kan dragen en kan omdraaien naar vreugde, vrede en rust. Waarom dan toch steeds dat stevige vasthouden aan mijzelf? Ik ken God toch?

Gelukkig kent God mij ook. En Hij heeft geduld. Hij wacht wel. Tot ik weer kom en me laat vullen met Zijn Heilige Geest. Tot ik me laat vullen met Zijn eeuwigdurende liefde. Tot ik me laat vullen met Zijn woorden. Tot mijn worsteling voorbij is.

Languit lag ik van de week op de grond, al mijn tranen over de vloer stromend. En toen begreep ik weer waarom ik zo onrustig en angstig was. Ik had de liefdevolle armen van mijn Vader, van mijn Koning aan de kant geschoven en was zielig in een hoekje gaan zitten, alleen.
Maar gisteren liet ik Hem weer toe. En ik voelde Zijn armen opnieuw en ik hoorde Zijn woorden, die Hij mij toe toesprak: “Mijn lieve dochter, al vallen de bergen om, al zakken de heuvels in de aarde, Ik zal je dragen op elk moment dat je het niet meer zelf kunt!”

En als ik dan naar buiten kijk en ik zie de lente komen, dan weet ik het zeker. Want als Hij de seizoenen zelfs in Zijn handen houdt, waarom mij dan niet, Zijn eigen kind!
Dus blijf ik zeggen: “Ik verrtouw op U en ik geloof dat U ons een huis gaat geven!”
Of eigenlijk: God is goed, oneindig goed!

maart 7, 2006
By on 20:56
De keuze

We hebben als mensen allemaal het vermogen gekregen om keuzes te maken. Je kiest elke ochtend welke kleren je aan zult doen die dag. Of je kiest je beleg voor op je brood, pasta of pindakaas. En of je met de auto of met de fiets naar het dorp gaat om boodschappen te doen. Gelukkig leven we ook in een land waarin we keuzevrijheid hebben. Stel je toch eens voor dat er iemand bij je aan tafel zit die je commandeert om pindakaas op je brood te doen, terwijl je eigenlijk pasta wil. Of dat je buurman bepaalt of jij met de auto dan wel met de fiets gaat. Het zou je toch vreselijk in je vrijheid belemmeren.

Ook in wat je zegt en denkt kun je keuzes maken. Vaak doen we dat zonder er eigenlijk echt bij na te denken. We doen maar wat of zeggen iets onbenulligs tegen een ander. Of we kiezen er juist voor om iets tegen een ander te zeggen dat pijn doet. We moeten ons dan ook goed realiseren dat elke keuze zijn gevolgen heeft. Als ik met de fiets boodschappen wil doen, weet ik dat ik minder boodschappen kan meenemen en dat ik langer onderweg ben.
Als ik iets vriendelijks en opbouwends tegen Arno of de kinderen zeg, weet ik dat ze zullen stralen van geluk en dankbaarheid. Maar als ik de keuze maak om in een meningsverschil fel uit de hoek te komen, weet ik dat hun gezichten iets anders dan geluk zullen laten zien. Als ik de keuze maak om overspel te plegen weet ik dat ik mijn gezin kapot maak.
Mijn keuzes hebben gevolgen.

Soms vraagt iemand mij waarom er zoveel lijden in de wereld is, of waarom sommige mensen zoveel moet overkomen zonder dat ze er gelukkiger op worden. Ik vind dat moeilijke vragen. Niet omdat ik het antwoord niet weet, maar omdat ik het moeilijk vind om het op de juiste manier te vertellen. Zeker als ze vragen waarom God dit toch allemaal toelaat of waarom Hij er niets aan doet als Hij zo machtig is.

God is een God van liefde, intense liefde. Hij wil Zijn liefde zo graag uitdelen aan alle mensen op deze aarde! Aan allemaal, zo groot is zijn oneindige liefde!
Maar God heeft een vijand, satan. Satan is de vader van de leugen en hij probeert ieder mens ver van de liefde van God vandaan te houden. Hij doet dat door te liegen, te roven en te moorden. Hij is een mensenmoordenaar. Hij geniet er van om mensen te vernietigen door de leugen van jaloezie te verspreiden of de leugen van hoogmoed, van minderwaardigheid. Door te werken met mishandeling, incest, verkrachting, hekserij. En hij vertelt je dat je leven een grote puinhoop is en dat het je eigen schuld is. En dat God er niets aan doet.

Maar het is niet waar. God heeft er alles aan gedaan: Hij gaf Zijn eigen Zoon, Jezus Christus. Als je bij Hem komt met al je pijn en je moeiten, met je zorgen en je kapotte lichaam, met je jaloezie, met je minderwaardigheid, met je eetstoornis, met je manipulatieve gedrag, met alles wat je bent en hebt, dan zal Hij je van die leugen vrijmaken!
Jezus heeft de satan overwonnen!

Misschien vraag je je af: waarom merk ik dan niets van Jezus? Waarom overkomt mij dan zoveel leed? Waar is of was God? Geloof me, God is er bij! Maar satan is een inbreker, een dief en hij rooft jouw geluk met zijn leugens.
God wil geen inbreker zijn. Hij wil niet handelen zoals satan doet. God is een gentleman. Hij klopt op de deur van je leven en wacht tot jij open doet.

Heb je al opengedaan?
Maar houdt het leed nog niet op? Blijf je angstdromen houden? Of wil je eetstoornis niet weg, je jaloezie, je minderwaardigheidsgevoelens?
Dan stel ik je de volgende vraag: tot waar heb jij Jezus toegelaten? Mag Hij je hele levenshuis betreden of heb je Hem in de hal laten staan? Mag Hij je woonkamer wel betreden, maar heb je Hem de kelder nog niet laten zien, of de zolder met alle donkere hoeken en gaten?
Aan jou de keuze!! Wat heb je te verliezen?

Misschien ben je bang, want wie garandeert je dat al je pijn en angst zal verdwijnen?
God zelf belooft dat. In de Bijbel doet Hij vele beloftes aan iedereen. Maar die beloftes komen niet vanzelf. We moeten er wel iets voor doen. We moeten er voor kiezen Hem aan het werk te laten en niet meer naar satan te luisteren.

Tot voor enkele jaren geleden kende ik Jezus niet werkelijk. Ik erkende Hem als Zoon van God, als de man die voor mij gestorven is en weer is opgestaan. Als de Redder van de wereld. Maar ondertussen luisterde ik naar de leugens die satan mij influisterde. Leugens over mijn capaciteiten, over depressie, over manipulatie, over mijn uiterlijk, leugens over mensen om mij heen, over prestatie. En ik werd er zo moe van en zo bang. Ik voelde me vaak zo eenzaam. Tot ik besefte dat Jezus op mijn deur had geklopt en ontzettend graag binnen wilde komen om alles in mijn levenshuis op te ruimen en schoon te maken. En ik besefte dat ik Hem in de hal had laten staan.

Op dat moment maakte ik de keuze om alles, maar dan ook alles aan Hem over te geven. Hij mocht mijn hele levenshuis bekijken en onder handen nemen. Inclusief de zolder en de kelder met hun donkere geheimen van zelfvernietiging en afwijzing. En ik heb Zijn bovennatuurlijke kracht mogen zien en ervaren. Hij heeft mij genezen van mijn pijn, mijn angst, mijn faalangst, mijn manipulatieve karakter, mijn jaloezie, mijn minderwaardigheidsgevoelens en mijn eenzaamheid. Hij liet mij zien wie ik in Zijn ogen mag zijn. Een prachtmens.

Mijn leven is niet altijd gemakkelijk. Maar dat doet er niet meer toe. Ik heb de keuze gemaakt om naar Jezus te luisteren en Hem alles in handen te geven. Mijn keuze had gevolgen: ik ben een vrij mens, niet meer gebukt onder allerlei pijn of leugens van de satan.
En elke dag opnieuw geef ik mezelf in de handen van Jezus. Ik maak de keuze om Hem in mijn hele leven toe te laten, in alles wat ik doe en denk en zeg en wat ik heb.

Jouw keuze heeft ook gevolgen. Als je kiest voor het kwade, voor angsten en pijn, dan kies je voor de leugens van satan en zul je je altijd gebonden voelen. Maar als je er voor kiest om je hele leven aan Jezus toe te vertrouwen en niet meer naar de leugens van satan te luisteren, dan zal Hij verder komen dan je deur of je hal. Dan zal Hij je levenshuis opruimen en reinigen en het de juiste kleuren en indeling geven. Maar jij moet Hem de ruimte geven. Jij moet kiezen. Het kan niet beide. Wil je leven met de leugen die satan over jouw leven heeft uitgestort met al zijn vuile spelletjes, of wil je leven met de vrijheid die Jezus jou kan geven….

Je kunt niet en op de fiets en met de auto tegelijk naar het dorp. Het is één van beide!
Wat kies jij???

februari 27, 2006
By on 05:59